De stropdas en de politiek

De stropdas en de politiek

De verkiezingen zijn inmiddels net voorbij. Vooral de inhoud is dan natuurlijk erg belangrijk, maar de laatste jaren merken we dat ook de vorm steeds belangrijker wordt. Dat is ook niet vreemd, want 70% van de communicatie is non-verbaal en daar spelen de lijsttrekkers goed op in. Non-verbale communicatie bestaat grofweg uit houding, oogcontact, gebaren / bewegingen en uiterlijk. Over het laatste wil ik het hier vooral over hebben. Blijkbaar is uiterlijk van zeer groot belang. 

 

Bij de Partij van de Arbeid hebben ze hier goed over nagedacht. Diederik Samson stond bekend als een 'straatvechter' die opkwam voor de zwakkere in de samenleving. Door mee te doen aan acties van Greenpeace e.d. had hij niet echt een autoritaire uitstraling. Enkele maanden geleden werd hij lijsttrekker van de PvdA en werd er slim nagedacht over hoe zijn imago opgekrikt kon worden. Tenslotte wil de kiezer toch een man met uitstraling en charisma. Vandaar dat Samson een mooi maatpak aangemeten kreeg met een stijlvolle stropdas. Dit heeft hem veel goed gedaan, want veel mensen zagen hem als een echte leider. Daarnaast koos hij slim voor een blauwe das. Een blauwe stropdas staat voor samenwerking en voor openstaan voor anderen. Dit sloot perfect aan op zijn boodschap. Een rode stropdas staat voor strijd, en ik ben er zeker van dat men bij de PvdA bewust voor een blauwe stropdas heeft gekozen. Misschien had Emiel Roemer dat ook moeten doen.....

 

Als men aan de politiek en stropdassen denkt, denkt men toch al snel aan Pim Fortuyn. Deze markante man droeg chique stropdassen met een grote knoop (the big knot) in allerlei kleuren en strepen. Deze stropdassen werden onlosmakelijk van hem en de vraag naar deze stropdassen steeg enorm in die tijd.

De VVD is ook een echte stropdassen-partij. Ook afgelopen week zagen we alle prominente VVD-leden weer met de oranje-donkerblauwe das verschijnen.

Ook de PVV en met name Geert Wilders zijn een echte stropdassenliefhebbers. Ik vermoed dat Geert Wilders alle kleuren van de regenboog in zijn kast heeft hangen.

 

Een ander mooi voorbeeld dat het belang van een goed pak en een goede stropdas zijn de verkiezingen in de Verenigde Staten van 2000. In dit jaar streden George W. Bush en Al Gore om het presidentschap. Daar waar Al Gore vaak verscheen in een polo en korte broek, verscheen George W. Bush steeds in een mooi maatpak en een rode das. George W. Bush won de verkiezingen vrij ruim en vaak werd gezegd dat dit kwam doordat Bush autoritair en krachtig overkwam door zijn pak en das.

Ook in het bedrijfsleven wint de stropdas weer aan polulariteit. In de jaren negentig en begin van deze eeuw werd de das vaak afgedaan, omdat dat zogenaamt hip en trendy zou zijn. In die tijd ging het economisch goed en was er meestal toch wel goed nieuws te melden. Nu zien we door de economische crisis de das weer vaker terugkomen. Tenslotte heeft de manager tegenwoordig vaker slecht nieuws te melden en het is dan prettig om een bepaalde autoriteit / senioriteit en afstand te bewaren van de medewerkers. De mooie das helpt hierbij een handje.